Terug naar David Sies

Column: Onrustig is ons hart tot het rust vindt in God

Toen we als echtpaar in het afgelopen najaar met Compassion naar El Salvador en Guatemala mochten reizen, was dat een groot avontuur. Samen hebben we genoten  van alle indrukken en mooie mensen die we ontmoetten. Toch bleef ons hart ook onlosmakelijk verbonden met thuis. Het kon ons dan ook niet vlug genoeg gaan, toen het weer tijd was om naar huis te gaan. Wat wilden we graag  de kinderen weer in onze armen sluiten!

Op het vliegveld van Guatemala hadden we echter fikse vertraging. Door het slechte weer moesten we zeven uur wachten. We misten onze aansluiting in Atlanta en moesten een extra nacht overblijven in een hotel. Wat wordt je verlangen dan op de proef gesteld. Wat wil je dan weer graag naar huis.

Rust vinden bij God wordt in het Oude Testament vaak verwoord als wonen in Zijn huis. Je helemaal veilig weten, je thuis voelen in Zijn aanwezigheid.

Jaloers op mussen en zwaluwen

Dat diepe verlangen lees ik, in een heel andere context, ook in Psalm 84. Daar loop je dan als pelgrim... op weg naar de tempel in Jeruzalem, vol verlangen om God te ontmoeten en samen met anderen Hem te aanbidden.

Hoe lieflijk is uw woning

Heer van de hemelse machten

Van verlangen smacht mijn ziel

naar de voorhoven van de Heer.

Mijn hart en lijf roepen

om de levende God.

Zelfs de mus vindt een huis

en de zwaluw een nest

waarin ze haar jongen neerlegt,

bij uw altaren, Heer van de hemelse machten,

mijn koning en mijn God.

Gelukkig wie wonen in Uw huis,

gedurig mogen zij U loven.

De psalmist verlangt zo naar God en de plaats waar hij Hem kan ontmoeten, dat hij zelfs jaloers is op de mussen en de zwaluwen die gewoon hun nestje bouwen in de tempel. Wat zou het heerlijk zijn om altijd in Gods nabijheid te kunnen wonen.

Psalmen voor nu heeft deze Psalm mooi vertaald en verwoordt de laatste zinnen van het eerste couplet zo: 'Diep in mijn lijf is zo'n heimwee, zo'n blijvende schreeuw om de levende God.'

Heimwee naar God

Misschien is het wel kenmerkend voor ons mensen dat we een diep ingeschapen verlangen voelen naar onze Schepper. ‘Onrustig is ons hart tot het rust vindt in God,’ zei Augustinus. Rust vinden bij God wordt in het Oude Testament vaak verwoord als wonen in Zijn huis. Je helemaal veilig weten, je thuis voelen in Zijn aanwezigheid.

Herken jij deze heimwee naar God in je eigen leven? Het is mooi te ontdekken dat we daar vandaag geen tempel voor nodig hebben, maar dat we door Gods woorden (de Bijbel), Gods Geest (die in óns woont) en Gods kerk steeds meer mogen ontdekken en ervaren dat we thuis zijn bij God. Waar we ook wonen. En eens zullen we voorgoed bij de Vader thuis zijn (1 Tes. 4:16-17).

We wonen allemaal in een huis. In dit nummer van Thuis lees je dat voor sommigen van ons dat huis op een bijzondere plek staat. We mogen er thuis zijn en soms kunnen we er anderen een thuis bieden. Maar we ‘wonen’ ook in de gemeente. Ook daar bieden we mensen een thuis. Ben jij thuis bij God? En draag jij je steentje bij om mensen ‘onderdak’ te bieden, in je eigen huis en in de gemeente?